159

1

voc. θύρη( loc fuisse cur attenderet Ar. supra vidi-mus) Eustathius monuit i, 243 ubi de Cyclope diciturτόσσην ἢ λίβατον πέτρην ἐπέθηκε θύρῃσιν. Hic igiturEust. ὅτι τὴν τοῦ σπηλαίου εἴσοδον ἤτοι τὸ περὶ αὐτὴνδιάστημα θύραν ὁ ποιητὴς ἐνταῦθα λέγει, καθά που καὶἐν Ιλιάδι πύλας τὸν τόπον περὶ ὃν αἱ πύλαι. Idem mo-nitum ad v, 370, ubi de Minerva, Ulixi thesauris inNymnpharum antro reconditis, dicitur: καὶ τὰ μὲν εὖκατέθηκε λίθον δ᾽ ἐπέθηκε θύρῃσιν. Ibi Eust.( p. 1744)λέγει δὲ θύρας ὡς καὶ προεδηλώθη τὴν τοῦ σπηλαίουὀπήν.--- Apud Apollonium lex. H. p. 600 haec legimusὅμως δ᾽ οὐ λήθετο χάρμης( M, 393) ειώθαμεν. Sedhaec iam corrupta, quae sic recte explebimus οὐχ ὡςἡμεῖς εἰώθαμεν ἀποφαίνεσθαι λέγοντες · κακοπάθειανμὲν ἔχει ἡ καρτερία, ὅμως δ᾽ οὐκ ἀποσχετέον. ταύτηνφημὶ τὴν δύναμιν μὴ γινώσκειν τὸν ποιητήν, ἀλλ᾿ ἀεὶ( ins.διὰ τοῦ ἔμπης αὐτὴν ἐκφέρει. Reliqua manca et cor-rupta. Cf. Schol. 2, 565 ἔνθα καὶ ὁμῶς) περισπαστέον ·ἐπίῤῥημα γάρ · τῷ συνδέσμῳ οὐ χρῆται, ἀλλ᾽ ἀντ᾿ αὐτοῦτῷ ἔμπης. διὸ καὶ τὸ ὅμως δ᾽ οὐ λήθετο χάρμης οἱ πλεί-ους περισπῶσι. Hoc Aristarchum praeteriisse eo mi-nus credam cum vocabulum ἔμπης, ut supra vidimus,notasset. Res verissima; neque enim ulla rationeconcedi potest, ut cum Homeri sermo pro ,, attamen",quod sexcenties dicendum erat et dictum est, ferret ἔu-πης, uno vel duobus in tam amplis carminibus locisὅμως positum sit. Sed quomodo hos locos, qui eiusrei speciem praebent, expediverit nescimus. λ, 565nihil obstat quo minus intra seriem spuriorum fue-Etenim circa hunc versum longam versuumseriem pro spuria habitam scimus; in quo athe-teseos initium fuerit ex codd. perspici nequit( v.Buttm.): quare nil impedit quo minus iam h. v.( 565) fuisse putemus, non demum v. 567, ut Buttm.statuit. Sed sive hoc vidit Aristarchus sive violentius

rit.