169

ἀπὸ τῶν κατωτέρω μετὰ τὰ νέφη τόπων. Sic explicuisseAristarchum non potest dubium esse; nec quid Voel-ckerum in ea explicatione offendat( p. 6) intelligo.Finxit Homerus Olympum ultra nubes cacuminibuseminentem; quae infra nubes sunt cacumina hominumoculis exposita et nive tecta, quae ultra nubes ab ho-minum oculis remota, ibi deorum domicilia, ibi aeternaclaritas. Y, 5 ἡ διπλῆ ὅτι Ὄλυμπος ὄρος · διὸ πολύ-πτυχος. – 4, 44 Οὐλύμποιο καρήνων) ὅτι ὄρος ὁ Ὄλυμ-πος · τὰ γὰρ κάρηνα ἐπὶ ὄρους. Item 4, 74 Ουλύμποιοπαρήνων) ὅτι ὡς περὶ ὄρους τοῦ Ὀλύμπου. Ξ, 154 Ἥρηδ᾽ εἰςεῖδε στᾶσ᾽ ἐξ Οὐλύμποιο ἀπὸ ῥίου) ὅτι ὄρος ὁὌλυμπος καὶ ῥία ἔχει καὶ ἀπὸ τῶν ὀρῶν ἐπιθεωροῦσι( ut Iuppiter ab Jala). Ξ, 225 λίπεν ῥίον Οὐλύμποιο) ἡ ὕπνδιπλῆ ὅτι ὄρος ὁ Ὄλυμπος. τὸ γὰρ δίον ἰδίως ἐπ᾽ ὄρους καιτάσσεται. Τ, 114§ίον Οὐλύμποιο) πρὸς τὰ περὶ Ὀλύμππου. In illo versu γαῖα δ᾽ ἔτι ξυνὴ πάντων καὶ μακρὸςὌλυμπος( Ο, 193) ne quis intelligat Olympum extraterram poni, haec annotat, quae paene argutiae vide-

buntur: ἡ διπλῆ ὅτι συναφὴς τῇ γῇ ὁ Ὄλυμπος ὡς ἂνὄρος · τὸ δὲ ὅμοιον πεποίηκε καὶ ἐν Ὀδυσσείᾳ„ ναιετάωδ᾽ ᾽Ιθάκην εὐδείελον, ἐν δ᾽ ὄρος αὐτῇ“( ι, 21). κεχώρικεγὰρ τὸ ὄρος τῆς Ἰθάκης, οὐχ ὡς μὴ ὄν ἐπ᾽ αὐτῆς, καιθάπερ καὶ τὸν Ὄλυμπον, ἐπίγειον ὄντα, τῆς γῆς · εἰ γὰρὁ αὐτὸς τοῦ οὐρανοῦ ἢ μέρος ἐπουράνιον, οὐκ ἂν κοινός,ἀλλ᾿ ἴδιος τοῦ Διός( v. 192). Haec aptius: Y, 58 Πο-σειδάων ἐτίναξεν γαῖαν ἀπειρεσίην ὀρέων τ᾿ αἰπεινὰ κά-ρηνα) ἡ διπλῆ ὅτι διέστειλε τῆς γῆς τὰ ὄρη, ὡς ἐκεῖυγαῖα δ᾽ ἔτι ξυνὴ πάντων καὶ μακρὸς Ὄλυμπος“. Item

-

de usu Homerico voc. αἰπύς constaret, notati; cuius rei vestigiumsuperest N, 327 ἡ διπλῆ ὅτι αἰπύ μεταφορικῶς ἀντὶ τοῦ δυςπρός-βατον, δυσχερές. Aliis locis permultis( quos enumerat Voelcker.Geogr, H. p. 5) οὐρανὸς εὐρύς. Recte Ar. οὐρανὸν εὐρύν praetulit,quanquam non praefracte negat dici posse aliquo modo οὐρανὸν αἰπύν,