170

hoc 5, 42 Οὔλυμπόνδ᾽ ὅσι φασὶ θεῶν ἕδος--) εἶ μὲνπρὸς οὐρανὸν τὸ ὅθι φασί νῦν οὐ καλῶς ἔχει · οὐδὲ γὰρἐπὶ τούτου διστάζει( puto διστάσειεν ἄν) ὁ ποιητὴς λέ-γων ὅθι φασί, εἰ δὲ πρὸς τὸ καλούμενον οὕτως ὄρος, καιλόν. Scholia ad 5, 42. 44. 45. plura habent quae exAristarcheo fonte esse nunc facile quivis agnoscet.Omnino in re gravissima, quae acres videtur adver-sarios habuisse, magna parva attendit. Scite monitum,quamquam solum per se non probaret, ad e, 55 ubiMercurii ad Calypsonem iter depingitur: πρὸς τὰ περὶΟλύμπου σεσημείωται · εἰ γὰρ μὴ ἀπὸ Πακεδονίας ὁΘεὸς ἑξορμᾷ, ἀλλ᾿ ἄνωθεν ἐξ οὐρανοῦ, οὐκ ἂν πολλὴν

ἐπῆλθεν, ἕως εἰς τὴν νῆσον παραγένηται, ἀλλ᾿ εὐθὺς κατὰκάθετον γενόμενος( ut Minerva T, 350). Caeterum Ma-cedoniae montem indicari his locis colligitur. 4, 503( κάππεσον ἐν Λήμνῳ) πρὸς τὰ περὶ Ὀλύμπου · παράκει-ται γὰρ ἡ Λῆμνος τῇ Θράκῃ. Ξ, 226 Ἥρη δ᾽ ἀΐξασαλίπεν ῥίον Οὐλύμποιο, Πιερίην δ᾽ ἐπιβᾶσα καὶ Ἐμα-θέην ἐρατεινήν σεύατ᾽ ἐφ᾿ ἱπποπόλων Θρᾳκῶν ὄρεα νι-φόεντα) ἡ διπλῆ ὅτι Μακεδονικὸς Ὄλυμπος θεῶν οἶκηςτήριον · ἡ γὰρ Πιερία τούτου ἀκρώρεια, καὶ Ημαθία ταπρότερον ἡ Μακεδονία ἐκαλεῖτο · παράκειται δὲ καὶ ἡΘρᾴκη. καὶ ἐν Ὀδυσσείᾳ( ε, 50) ἐπὶ τοῦ Ἑρμοῦ„ Πιε-ρίην δ᾽ ἐπιβὰς ἐξ αἰθέρος ἔμπεσε πόντῳ“. Quo locoschol. Pal., quod patet ex his fontibus manasse: avay-κάζει τὸ ἔπος ὅτι ὅρος Ὄλυμπος θεῶν οἰκητήριον κατὰτὸν ποιητήν. Praecipue nota dignus ille locus, ubiIuno in Olympo thalamum suum ingressa se exornatunguentoque beneolente corpus unguit:

τοῦ( ἐλαίου) καὶ κινυμένοιο Διὸς κατὰ χαλκοβατὲς δῶἔμπης ἐς γαϊάν τε καὶ οὐρανὸν ἵκετ᾽ ἀϋτμή,

ubi clarissime Olympus a coelo distinguitur: ἡ διπλῆπρὸς τὰ περὶ Ὀλύμπου, ὅτι οὐκ ἔστιν ὁ αὐτὸς τῷ οὐ-ρανῷ οὐδὲ τύπος τοῦ οὐρανοῦ · ἀπ᾿ αὐτοῦ γάρ φησι τὴνὀσμὴν τοῦ μύρου ὁμοίως καὶ εἰς οὐρανὸν ἀφικνεῖσθαι