172

ἀνέλκειν τῆς σειρᾶς ἐκ τοῦ βίου ἐκδεθείσης, καὶ ὅτι ἡἐξ περισσή. Huic coniugas observationem, quae sine dubioAristonici est: ἔπειτα) ὅταν θελήσω ἐρύσαι φησί, et intel-liges hanc Aristarchi sententiam fuisse: si ego Olym-pum egressus alicubi in coelo( totam superiorem regio-nem dicit τὸν ὑπὲρ τὰ νέφη τόπον) stans catenam coe-litus suspensam manu tenerem, vos omnes in catenasuspensi me non possetis terram versus trahere: egocontra si vellem trahere, catenam, cui vos adhaereretis,cacumini Olympi illigatam contraherem itaque et voscatenae adhaerentes et cum Olympo in solo fixo terrassimul et maria suspensa tenerem. Video scholia BL etV certa vestigia Aristarchearum observationum habere:in BLest: περὶ ῥίον Οὐλύμποιο ἵνα αὐτὸ δεσμεύσας καὶτὰ λοιπά ἐπάρῃ, συνεῤῥιζωμένης αὐτῷ μὲν τῆς γῆς, τῇ δὲγῇ τῆς θαλάττης. V( et haec ipsa putaverim Aristo-nici verba esse) δείκνυσιν ὅτι βέβηκεν ὁ Ὄλυμπος καὶοὐκ ἔστι μετέωρος*).

Superest locus omnium in hac re difficillimus:Π, 364 ὡς δ' ὅτ᾽ ἀπ᾿ Οὐλύμπου νέφος ἔρχεται οὐ-

ρανὸν εἴσωαἰθέρος ἐκ δίης, ὅτε τε Ζεὺς λαίλαπα τείνῃ.

ἡ διπλῆ ὅτι σαφῶς οὐκ ἔστιν Ὄλυμπος καὶ οὐρανός ὁαὐτός. ὡς γὰρ ἀφ᾿ ἑτέρου ἐφ᾿ ἕτερόν φησι τὸ νέφοςἔρχεσθαι · οὐδὲ μὴν τόπος ἐπουράνιος · ὁ γὰρ Ὅμηροςἀπὸ τῶν γινωσκομένων πᾶσι ποιεῖται τὰς ὁμοιώσεις( h.e. non potest exemplum sumptum esse ab iis quae insummis coeli tractibus fiunt, quae sensum aciemquehominum fugiunt: recte) καταλείπεται τοίνυν τὸ ὄροςσημαίνεσθαι. καὶ γὰρ ἀπὸ τῶν ὀρῶν λέγει τὰ συνεστῶτα

S

*) Huius loci explicatio Aristarchea certissima est, et de Atlan-tis columnis( v. Voelcker p. 101. Brzoska geogr. myth. I p. 72)aut explicatio quaerenda quae cum hoc non dissonet aut statuen-dum quod Vossius statuit( Krit. Bl. II. p. 203).