204

habemus solutiones, Schol. 4, 636. O, 193. D, 76. cf.Aristot. poet. XXVI, 23.

§. 2. Ac prudentibus profecto opus fuit poetaedefensoribus. Etenim exortum erat novum genus re-prehensorum, et laudi quidem vatis illis vetustioribuspericulosius. Hi enim non impie eum cecinisse iacta-bant sed inepte: versum versui repugnare, sententiamsententiae, non distingui vocabula similiter significantia,horrere stribligine. Sophistas dico. Hi ad coarguen-dum nati homines poetas quoque traduxerunt: in qui-bus gloriolae suae abunde satisfacere poterant. Simo-nidem ut ostendat in eodem carmine sibi contrariadicere, quam carpere instituat Protagoras, ex Platonisdialogo p. 339, C notissimum. Quod pro similium ex-emplo est. Euripidem in vocabulorum minutiis Ae-schylum coarguentem ad sophistarum morem effinxitDenique Aristoteles σοφιστικοὺς ἐλέγχουςenarrans non omisit de iis dicere, qui Homerum re-darguerent, atque ut reliquis eorum argutiis, sic hismedicinam paravit, El. Sophist. IV, 8. Poet. XXVI*).Verum ne omnia quidem malo consilio ab iis ex-cogitata tunt: sed cum grammaticam doctrinam primiinchoarent, quippe qui rationem potius quam usumspectarent, multis in Homeri carminibus offensi sunt,quibus explicandis imperfecta ars non sufficeret. Exquo genere equidem puto illud fuisse, quod in impe-rativo piper detde e Protagoras vituperasse traditur.Vid. Spengel ovvay. taxv. p. 44. Cf. Herodian. schol.II. r, 280.

comicus.

Alterum genus hominum, qui ingenii ostentandi

*) Wolf p. CLXVIII. Liscovius, über die Aussprache desGriechischen p. 196.