205

gratia res personasve ab Homero fictas invaderent, abeadem radice propagatum erat, rhetores. Qui cum inlaudando ac vituperando acumen aciemque exercerent( Cic. Brut. c. 12. Foss. de Gorg. p. 43), saepe Ho-merica tractanda sumserunt, et ita quidem nonnunquamut quae ille laudasset ipsi extenuarent, quae ille vi-tuperasset, ut Cyclopem, Thersitem( cf. Gell. XVII,12), ipsi laudibus exaggerarent*). Et vidit haec aetasqui utraque ratione adversus poetam pugnavit, et rhe-

*) Certa res est, captiosas criminationes rhetorum sophistarum-que studiis maxime auctas ac celebratas esse. Unde vocabulaplura in hac re propria ex rhetorica ac sophistica arte depromta

TOTO W

13541

142

g

sunt. κατηγορεῖν, ἀπολογεῖσθαι. Sosibius ὁ λυτικός apud Athen p.494, d τούτων τοίνυν οὕτως κατηγορουμένων τῇ ἀναστροφῇ χρησάμενοι ἀπολύομεν τὸν ποιητήν. Arati vita III ap. Buhl. Εὐφράνωνἀντιγράψας πρὸς τὰς τοῦ Ζωΐλου κατηγορίας. Schol, K, 274 οὗτοςἄλλα τε πολλὰ κατηγύρει Ὁμήρου. 1, 60 πολλοὶ κατηγόρουν τοῦ ἐπιθάνου, Σ, 5? Ζωΐλος δέ φησιν ἄτοπον Ζηνόδωρος δὲ ἀπολογεῖταιet aliis locis. Cf. Aristot. rhetor. I, 3, 3 diens de to uv zatnyopía,To dè ànoloyla; v. II, 22. 7. 8. II, 23, 14, rhet. Al. I, 1. VII.Deinde Evoraois, EvoTatizol. Cf. Aristot. el. soph. IX, 6( et de TOUTἔχομεν, καὶ τὰς λύσεις ἔχομεν · αἱ γὰρ τούτων ἐνστάσεις λύσεις εἰσί)XV, 14. 15. XVII, 20. rhetor. II, 12, 17. II, 25. II, 26, 4. Dion.rhet. III, 17, 14. Siapaller quoque et diapoli, quae haud rarasunt in hac re, possint a rhetoribus ducta videri, v. Spengel ouvay.TEXV. p. 95. 96: fortasse etiam péyev, v. Aristot. rhet. I, 3, 3.Sed de hoc non pugnabo. De vocabulis autem λύειν, λύσις rescertissima. Haec in scholiis frequentissima de dissolvendis quae-stionibus, unde Σωσίβιος ὁ θαυμάσιος λυτικός apud Athenaeum: dedissolvendis vero sophistarum captionibus apud Aristotelem pro-pria: Lúa Tòv dopioTizór lóyor, rhetor. III, 2, 13, et in libellode elenchis sophisticis in singulis capitibus invenies. Ceterumgrammatici, quamquam rarius, etiam verbo neodar utuntur.Unde Enilutixoi apud Suid. s. Zwoißios. Enikúso9ai Sch. Dion. gr.p. 730, 26. Schol. Od., 106. Athen. p. 670 f.( noósinua inidvou-Ga). Schol. Pind. Pyth. IV, 455. Enhver τò лopov Tzetz.exeg. Il np. 51. Enhver to nrovuevov Euseb. h. eccles. VII, 32.Item activum Enhver sch. A, 1. Cf. Apollon. de adv. 537, 14 et

333