206

torum artificiis usus et sophistarum argutiis, ZoilumAmphipolitanum. Ad illud genus pertinebat eius póyos' Quýpov, ad hoc libri, qui apud Suidam dicuntur, zaràτῆς τοῦ ῾Ομήρου ποιήσεως λόγοι ἐννέα. Strab. lib. VIp. 271, falsum fictumque esse demonstrans multos flu-vios subter mare per aliquod spatium labi integros,plures affert, qui talibus fabulis fidem habuerint: 4-φειὸν δὲ, inquit, Ζωΐλος ὁ ῥήτωρ ἐν τῷ Τενεδίων ἐγκω-μέῳ φησὶν ἐκ Τενέδου ῥεῖν, ὁ τὸν Ὅμηρον ψέγων ὡςuvdoygápov" i. e. eiusmodi fabulam Zoilus propinat,is qui Homerum ut fabulosum poetam vituperare au-sus est. In quo miror, Wolfium sibi persuadere po-tuisse( p. CXCII) ultima verba ó tov." Oungov veyworúe uvtoyoápov, in quibus vis sententiae est, ad mar-ginem releganda esse. Recte Strabonis locum intel-lexerat Hardio in Memor. Acad. Inscr. et Litt. T.VIII p. 187*). In mente habuit Strabo yoyor' Oungov,quae haud dubie declamatio erat, a Suida inter Zoiliscripta commemorata atque a novem libris adversusHomerum secreta. Ex eadem declamatione putaverimdesumptum esse, quod Longinus servavit, IX, 14 Tovsἐκ Κίρκης συοφορβουμένους, οὓς ὁ Ζωΐλος ἔφη χοιρί-

Procl. ad Cratyl. sp. 8( Lips. 1820). Apud Athenaeum p. 669.d pro ἀπολύεσθαι ζήτησιν Casaubonus requirebat ἐπιλύεσθαι. Ne-que tamen necessarium: anohúsodai nogíay est schol. Y, 271. ano-λύεσθαι προτάσεις Athen p. 334. c. Strab. XII. p. 550 ταῦτα μὲνanоlveтal τ μETαyour. Quod videtur translatum ex aлolveovaThy aitíar( Dion. rhet. VIII, 11.), aлolveodai diapolás( Plat. Phaedr.276. D). – τὸ ζητούμενον διαλύειν est Athen. p. 408. f. διαλῦσαιTov 2óyov de elencho sophistico diluendo legimus ap. Aristotelemel. soph. XVI, 9. τὰ δὲ πρὸς τὴν λέξιν ὁρῶντα δεῖ διαλύειν poet.XXVI; 16. διαλύσασθαι διαλεκτικοὺς λόγους Diog. La. II, 111.

24

Gryb

*) ,, Strabon a remarqué cette bévue comme quelque chose deplaisant dans un écrivain, qui s'étoit moqué d'Homère comme d'unconteur de fables."