264

σθαι diserte testatur Herodianus Π, 47*), κα-ταδάρθειν Atticos dicere pro καταδαρθεῖν Schol. Nub.38.

Aristarchum eandem rationem secutum esse vide-

200

mus in aoristo πέφνων. Ad P, 539 καταπέφνων, ᾿Αρι-σταρχος ὡς τέμνων. Ad Π, 827 πέφνοντα ὡς τέμνοντα.οὕτως καὶ ᾿Αρίσταρχος. ὁ δὲ Τυραννίων παροξύνει ὡςλαβόντα, δεύτερον ἀόριστον ἐκδεχόμενος, οὕτως δὲ καὶτὴν εὐθεῖαν ὀξύνει„ ῆς ἄχεος μεθέηκα, χερείονά περκαταπέφνων“( P, 539), τοῦ ᾿Αριστάρχου βαρύνοντος. καίμοι δοκεῖ ὁ Τυραννίων λόγῳ ὑγιεῖ χρῆσθαι · εἰ γὰρ πέφνωπέφνεις πένει οὐ λέγομεν, ὑποτακτικῶς δὲ πέρνω πέ-φνῃς πέφνῃ καὶ„ πέφνε γὰρ Οθρυονία“( N, 363) καὶἔστι δεύτερος ἀόριστος ὡς ἔλαβε λάβω λάβῃς λάβῃ, δῆλονὅτι ὀφείλομεν καὶ τὴν μετοχὴν ὀξύνειν. ὁ μέντοι ᾿Αρί-σταρχος καὶ τῷ χαρακτῆρι τῆς φωνῆς ἐπείσθηκαὶ οὕτως ἐβάρυνεν. ἐπεὶ γὰρ αἱ εἰς νων λήγουσαιμετοχαί, ἔχουσαι πρὸ τοῦ ν σύμφωνον κατ᾿ ἐπιπλοκήν,ἤτοι ἐβαρύνοντο ἢ περιεσπῶντο, οὐδέποτε δὲ ὠξύνοντο,ὥς περ ἔχει ἡ τέμνων, κάμνων, πίτνων, ἐδοκίμαζε καὶτὴν πέφνων βαρύνειν, οὐχὶ ὀξύνειν. εἰ δέ τις λέγοι · διὰτί γὰρ οὐ περισπᾷ; διδαχθήσεται ἐκ τῆς κλίσεως · οὐ γὰρπερνοῦντα ἐροῦμεν ἤ πεφνῶντα ὡς νοοῦντα · οὕτως δὲκαὶ ἡ ΐ(?) μετοχὴ ἐβαρύνετο τῷ χαρακτῆρι καὶ τῇ ποιότητιτοῦ στοιχείου, οὐ τῇ κλίσει τῇ τοῦ ἐνεστῶτος, ὥσπερἀπεδείξαμεν**).

2

*) Idem non novit nisi πίτνων II, 827. Quod utrum pro prae

senti an acristo habeat non clarum.

**) Quod hoc scholio facit Herodianus, hoc saepius facit( v. A,659). Prinum concedere videtur rationi sane non obscurae ad-versariorum: dein quaerit ponitque quid secutus sit Aristarchus,cuius prudentiam perspexerat, cui paradosin in plerisque assentien-tem invenerat; et his quasi certioribus ducibus obtemperat. HaecΠΡΟΣponit in catholica: πέφνειν, Arcad. 173, 20. πέφνων ib. 276, 22.Intelligo quam recte iudicaverim supra de Ioannis Arcadiique ex-cerptis collatis de δυσώδων.