265

Herod. II,

Huc porro referimus εἴρυτο, εἴλυτο.542 ᾿Αρίσταρχος τρίτην ἀπὸ τέλους τὴν ὀξεῖαν ποιεῖ,ὑγιῶς πάνυ. ὁ δὲ Τυραννίων προπερισπᾷ, ἐκ τοῦ εἰ-ρύετο φάσκων αὐτὸ συνηλεῖφθαι. δύναται δὲ τὸ εἴρυτοκλιϑὲν ἀπὸ τῶν εἰς μι ὁμοίως τῷ ἐζεύγνυτο, ἤνυτο( ϑοῶςδέ οἱ ἤνυτο ἔργον ε, 243) ἐκτετάσθαι. οὕτως ἀξιοῦμενκαὶ ἐπὶ τοῦ εἵλυτο( ε, 403) καὶ εἴρυτο. 4, 138 τὸ δὲἔρυτο ψιλοῦται καὶ προπαροξύνεται. οὕτως᾿Αρίσταρχος.καὶ ἐπείσθη οὐτῷ ἡ παράδοσις. ἔστι γάρ τι ῥῆμα Ταεἰρύω. τούτου ὁ παρατατικὸς παθητικὸς γίνεται εἰρυό-μην, τὸ τρίτον εἰρύετο, ὃ ἐν συναλοιφῇ καὶ ἐνδείᾳ τοῦἐγένετο ἔρυτα. De accentu idem statuit Buttmannus;de rationibus similiter sed subtilius et propius quasiad linguae penetralia accedens; sed usus et characteret observandi diligentia et sensus insitus eos perduxit,quo rationibus vix accessissent.

de

§. 4. Iam Aristarchi rationem tam expressam etinsignitam habemus, ut in multis quid scripserit quidnon scripserit ipsi possimus perspicere. Quid igiturhoc loco iudicabimus, qui in cod. V. legitur adοποΝ, 809 de βιβασθων. βαρυντέον εἴτε ἀπὸ τοῦ βιβῶ ἐγέ-νετο εἴτε ἀπὸ τοῦ βιβαστός. ᾿Αρίσταρχος δέ φησιν, ἐὰνὀξύνηται, ἔσται μακρὰ διαβάς. Hoc corruptum est necintelligi potest; sed si quis inesse putaverit, Aristar-chum etiam tulisse βιβασθών, ei fidenter obloqueremur,

etiamsi non servatum esset ad eundem locum Hero-

diani scholion, quod huiusmodi est: βιβάσθων Τυρα:-νίων περισπᾷ, οὐχ ὑγιῶς · ὁ γὰρ χαρακτὴρ βαρεῖαντάσιν ἀπαιτεῖ, εἴτε ἀπὸ τοῦ βιβῶ βιβάσθω γενομένουτοῦ ῥήματος περιπλεονάσαντος τοῦ σ, ὥς φησι Φιλόξενος( v. ad O, 676), εἴτε ἀπὸ ὀνόματος τοῦ βιβαστός βιβά-σθων ὡς ἀΐσθων, γίνεται γάρ τινα ἀπὸ τῶν εἰς τὸς κατὰμεταβολὴν τοῦ τέλους εἰς θα βαρύτονον ῥήματα, ἐγερτόςἐγέρθω, ἐρεκτός ἐρέχθω, ἀϊστός ἀΐσθω. οὕτως καὶ παρὰ