268

Ταρφειαί. Θαμειαί. Τ, 357 ταρφειαί ᾿Αρίσταρχοςἀνέγνω ὡς πυκναί. οὕτως δὲ καὶ ὁ ᾿Ασκαλωνίτης. καὶἐπείσθη ἡ παράδοσις. 4, 52 θαμειαί. Πάμφιλος λέγειθαμεῖαι ὡς ὀξεῖαι, Αρίσταρχος δὲ ὡς πυκιναί · ὁμοίως δὲκαὶ τὸ ταρφειαί. Hoc non casu factum, quod in hacanomalia ista duo concinunt quae concinunt in signi-ficatione. Ergo persuasi mihi( quamvis primum au-dienti mirum videri possit*) aut haec etiamsi adiectivasint tamen propter ipsam significationem crebritatis sead nomina periectica in té accommodasse, aut- quodsingularem non habent, ad alia pluralia similis formaeaccessisse, ἀγυιαί, Πλαταιαί, Αὐγειαί.

j

in

Sed μητίετα, εὐρύοπα, ἀκάκητα quid commune ha-bent, ut eodem modo regula eximerentur? Communehoc, quod sunt quattuor syllabarum( quod ex Home-ricis praeterea cadit in unum ἱππηλάτα) et quod Deo-rum epitheta. Ergo si causa intelligi potest cur dic- stum sit μητίετα( et veterum quorundam ratio, dictumesse pro μητῖτα, probabilis visa viro doctissimo, quihodie, quod sine cuiusquam offensione dici potest,his rebus solus videt, Lobeckio, de adiect. motioneanomala diss. II p. 4) reliquorum miratio tollitur. A,175 μητίετα · οὕτως ᾿Αρίσταρχος τρίτην ἀπὸ τέλους ποιεῖτὴν ὀξεῖαν. καὶ ἐπεκράτησεν ἡ ἀνάγνωσις. καὶ ἴσωςπλεονασμός ἐστι τοῦ ε. Π, 85 ἀκάκητα Αρίσταρχος προ-παροξύνει · οἱ δὲ ἄλλοι( Ptolemaeum dicit, Tyrannionem,Pamphilum) ἀναλογίᾳ πειθόμενοι προπερισπῶσιν. ἐπεί-σϑη δὲ ἡ παράδοσις( Aristarcho haud dubie**). Ce-

RO

1

τὰ γὰρ διὰ τοῦ λως ἐπιῤῥήματα παραληγόμενα τῷε ὡς ἐπιτοπλεῖ-στον φιλεῖ περισπᾶσθαι. εὐτελῶς. Επιμελῶς. πρόσκειται ὡς ἐπιτοπλεῖ-στον διὰ τὸ εὐτραπέλως( trisyllabis opus erat), εἰκέλως(!).

*) Incidi primum legens Schol. E, 502.

**) De εὐρύοπα exciditation