269

terum si hoc loco rationem solam sequi voluisset Ari-starchus verendum est ne turpiter ruisset neu paradosintam facilem habuisset. Etenim in his omnibus mascul.in a casuum confusionem esse putavit( ut Herodianus)Π, 185 ἀκάκητα ἡ διπλῆ ὅτι τῇ προςαγορευτικῇ ἀντὶ τῆςὀρθῆς κέχρηται ὡς κυανοχαῖτα ἀντὶ τοῦ της. v. ad N,563. B, 107. Sed vocativorum regulae illa quattuoritem_absona, v. Herod. 4, 175. 508. 540. Io. Al. 13.

§. 5. His iactis fundamentis Aristarchique in po-nendis accentibus longe patente ratione confirmataspero me paratos fecisse lectores ad ea quae difficil-lima ad perspiciendum sunt ac vix certo diiudicaripoterunt mecum disceptanda.

Γ, 20 οὕτως ᾿Αρίσταρχος προπερισπᾷ δηϊοτῆτι ὡςἀπὸ ὀξυτόνου εὐθείας · τὸ δὲ κεφάλαιον ἐκτέταται ἐντῇ Ιλιακῇ προσῳδία.

Substantiva in óns antiquitus non altas in sermoneGraeco radices egerant, Homerus sex habet qihorns,νεότης, κακότης, ἰότης, δημότης et quod dubitant utrumἀνδροτής sit an ἁδροτής*). Crevit abstractorum neces-sitas in scholis philosophorum( quod desiderium posteaetiam sermo vulgaris saepe adiectivis generis neutrilenibat), et in his scholis propria eorum sedes et no-varum excudendarum officina fuit, ut Lobeckius docuitad Phryn. 350**). Dein omnes technici frequentant;paullatimque sermo Graecus etiam in communem usumsat multa recepit( prov. ioóns pilórns Aristot. Eth.

*) Plerique recentiorum epicorum ut substantiva in ivn immo-derate auxerunt, sic in ons haec Homerica exhibent.

**) Dе лоóns, quod Plato finxit, accedit Schol. Plat. adTheaet. 182. a.( p. 363). De iis, quae cum toалELóns et zvadórnscomparanda sunt, schol. Aristid. 455, 32. Quam haec Plato ada-