270

IX, 8, 2). Et primum facta sunt plurima ex adiecti-.vis in os, quorum maximam copiam Plato habet, etfortasse in communem Graecorum usum alia nunquamvenerunt*). Hoc certum est maxime ex hoc generequo pertinet Snorns( quamquam inde ab Aristoteleetiam quae a subtantivis sunt et alia**) apud scriptoresfrequentantur) Aristarcho ad iudicandum ingentem vo-cabulorum copiam praesto fuisse. Omnia accentum,habuerunt in penultima. De uno zovórns accepimus,Athenienses dixisse zovporns, Arcad. p. 28 not. Quidmovit eum ut δηιοτής et ἀνδροτής – an ἁδροτής?( non dubitandum quin hoc etiam sic notaverit) in ul-tima notaret? Scilicet hic accentus antiquitus tradituserat. Mihi in his rebus versanti iterum iterumqueoccurrit, etiam in obsoletioribus vocabulis aliquam deaccentu traditionem fuisse. Etenim etiamsi ponamus inversibus recitandis accentum voce non notatum esse quamsaepe extra versum etiam Homericorum vocabulorum

-

--

maverit praeter διαφορότης pro διαφορά demonstrat δικαιότης( Pro-tag. 331. b. Gorg. 508. a). In iis, quae nunc de his substanti-vis Herodianus exhibet лo. uov.. p. 40. p. 33, non potest scri-psisse quod legitur p. 33, 19( cf. ΩS) αἰνότης. τὰ εἰς της λήγονταθηλυκὰ οὐδέ ποτε ἀπὸ τῆς νος καταλήξεως παρήχθη. σημειῶδες ἄρατὸ αἰνότης ὄνομα. Quomodo eum fugere poterat notissimum δεινό-zns? davórns ipse attulit ex Sophocle( p. 40, 12). Praeterea necignota μανότης, χαυνότης, ταπεινότης, πιθανότης, σεμνότης, quae certeeo, quod nunc dicit, non excluduntur. Quod primum occurrit proaivórns est Evórns( Longin. 11, 3. Plut. def. or. y) et anò TS ELSκαταλήξεως. Chrysippeum χαριεντότης poterat facile negligere. Sedconcedam facile nec hanc grammatici manum esse.

-

*)' Avdoorns ap. Homerum non tantum propter metrum, de queuno adhuc dixerunt, mirationem facit. Hymn. Mart. 10 recentemaetatem, quam agnovit Hermannus, prodit etiam voc. Stórns.

**) Mira vox Tavrórns, Aristot. metaph. p. 101, 1 Brand., deinapud alios.