271

proferendi occasio erat, partim coram discipulis inludo, partim in rhapsodorum et philosophorum confu- abalationibus: ut facile cogitari possit multorum voca-bulorum accentus quasi per manus traditos usque adAlexandrinos pervenisse, Et cum idem sensus, quiab initio vocibus suos accentus impertierat, qui in qui-busdam a regula defecerat, etiam postea valeret inhominibus Graecis, eo magis ad verum et genuinum inhac re inclinasse censendi sunt: quamquam poteratsubinde fieri( de hoc iudicandum erat grammatico) utformis certae genti regionique propriis animo obver-santibus ab eo, quod antiqua et communis lex et con-suetudo Graecae linguae suaderet, deflecterent. Curvero antiquitus dixerint dniors, ego non magis quaeroquam cur ταχυτής et βραδυτής praeter similium regu-lam invaluerint, cur Athenienses maluerint praetereaτραχυτής et κουφοτής. Ad ea quae de traditione et desensu Graecis insito diximus, hic addere necesse, quodsane memorabile, de οὐτάμενος, βλήμενος et plurimisquae adhue recensuimus, Herodiano Aristarchi argu-menta videri ignota fuisse. Nonne inde licet conclu-dere haec pleraque Aristarcho et aequalibus ne du-bitabilia quidem fuisse, quae et posteriores regulaescrutatores et nos hodie mirantes vix assequimur? At-tendant haec ingeniosores. Memorabilis res est et olimfortasse huic rei plus lucis allatura, quam nunc pernos licuit.

-

§. 6. Quod modo dixi quaedam certis regionibuspropria ad obscurandum verum accentum facere po-tuisse, eo me duci patiar ad fragmentum ab Herodianoservatum M, 20 ,. quo alia quaedam lex, quam Aristar-chus tenuit, cognoscitur prudensque institutum. Sc.topicarum dialectorum proprietates exclusit.

Κάρησος. Τυραννίων ὀξύνει τὸ Κάρησος ὡς Παρνασ-