272

σός. οὕτως γὰρ ἀπὸ Κυζικηνῶν ὀνομάζεσθαι τὸν ποτα-μόν · ὁ δὲ Αρίσταρχος βαρύνει ὡς Κάνωβος.. εἴπομεν δὲ ἐνἑτέροις ὅτι οὐ πάντως ἐπικρατεῖ ἡ ἀπὸ τῶν ἐθνῶνχρῆσις καὶ ἐπὶ τὴν ῾Ομηρικὴν ἀνάγνωσιν, ὁπότεπερὶ τοῦ Γλισᾶντα( Β, 504) διελάβομεν, εἴγε Διονύσιος ἱστο-ρεῖ τοὺς ἐγχωρίους συστέλλειν τὸ ι καὶ μὴ περισπᾶν. τό τεΛύκαστος ἱστορεῖ ὀξύνεσθαι ἡμῶν ἀναγινωσκόντων βα-φυτόνως( Β, 647). οὕτως οὖν εἰκὸς καὶ ἐπὶ τοῦ Κά-ρησος μὴ πεισθῆναι τὸν ᾿Αρίσταρχον ὁμοίως τοῖς ἐγχω-φίοις προενέγκασθαι τὴν λέξιν. τάχα δὲ ἐπεὶ ἑώρα τὰεἰς σος λήγοντα ὑπὲρ δύο συλλαβὰς ὀξυνόμενα τῷ ἡπαραληγόμενα ἕτερον ἔχοντα σ, τοῦτο δὲ ἓν ἀναδεξά-μενον, διὰ τοῦτο καὶ ἐξήλλαξεν αὐτὸ τῆς ἐκείνων τάσε-ως, εἴ γε τὸ ῾Αλικαρνησσός δισσόν ἔχει τὸ q, Λυκα-καιβησσός, Ταρτησσός. τὸ μέντοι Κάρησος ἓν ἔχει σ. ἴσωςοὖν διὰ τοῦτο ἐξηλλάγη. Cf. sch. V. h. 1. Arcad. p.'77. Eust. h. 1. p. 290, qui Herodianea exhibet omnia.

να ὁ

Ad ea, quae egregie ab Herodiano disputata sunt,hoc tantum addamus, Aristarchum in ponendo accentuΚάρησος potuisse communem usum consulere. Nequeenim hoc nomen ex usu evanuisse apparet ex Strab.1. XIII p. 415.- Ex eodem genere, quod Herodia-nus disceptavit, hoc est Schol. Apollon. Rh. II, 712Πλεῖστος δὲ ποταμὸς Δελφῶν, ὃν ὑπὸ τῶν ἐγχωρίωνΠλειστόν φασι λέγεσθαι ὀξυτόνως ὡς καλόν. Διὸ καὶΠλειστοῖο περισπωμένως ἐπὶ τῆς γενικῆς ἀναγινώσκουσι.Illic quoque melior ratio in textu obtinuit, ne ex unoquidem cod. Πλειστοῖο notatum. – Steph. Byz. Ἴτωνπόλις Θεσσαλίας, Ἴτωνά τε μητέρα μήλων( II. B, 696).οἱ ἐγχώριοι ὀξυτόνως αὐτήν φασι. Id. ᾿Αγκών πόλις Πι-κεντίνων. ἴσως δὲ βαρύνεται κατὰ τοὺς ἐγχωρίους ὡς῎Αντρων( Αγχίαλον τ᾿ Αντρῶνα II. B, 697). Herod. K,266 εἰσὶν οἳ ψιλοῦσιν( Ἐλεῶνος). ὁ δὲ Ασκαλωνίτης φησὶδασύνεσθαι. ἔστι δέ τινα ἃ ἱστορίᾳ τοπικῇ κατέχειται. οὕτως οὖν καὶ ἐπὶ τούτου. ἱστοροῦσι γὰρ οὕτως