273

Finis

δασέως τὴν πόλιν λέγεσθαι. πῶς οὖν ἐν τῷ καταλόγῳψιλῶς ἀνέγνωμεν„ οἵ τ᾽ Ἐλεῶν εἶχον“( Β, 500); φασὶγὰρ κἀνταῦθα τὴν Βοιωτιακὴν εἶναι- πόλιν*).notae Herodianeae excidit, ubi monuerat etiamsi urbisincolae et accolae Ἑλεών dixerint, tamen hoc ad Ho-merum nihil pertinere.

§. 7. Rectissimum, quod hac in re probavit iudi-cium, in primis mihi spectatnm est eo loco, quem hicsubiungam, que simul mihi viam muniam ad Herodia-neam quandam vocem de Aristarchi accentibus rectediiudicandam. Σ, 39 in catalogo Nereidum:

ἔνθ᾽ ἄρ᾽ ἔην Γλαύκη τε Θάλειά τε Κυμοδόκη τεΝησαίη Σπειώ τε Θόη ϑ᾽ Αλίη τε βοῶπις**), cet.ἐνθάδε ἐβάρυνεν ὁ ᾿Αρίσταρχος τὸ Γλαύκη εἰς ἀποφυ-γὴν τοῦ ἐπιθετικοῦ τοῦ γλαυκὴ δέ σ᾽ ἔτικτε θάλασσα( Π,34), ἐπὶ δὲ τοῦ Νημερτής καὶ ᾿Αψευδής( v. 46) οὐκἐποιήσατο μεταβολὴν τόνου.

Non cuiuslibet erat sentire, quid inter GlaucenThoenque interesset et inter has duas, quas a Deorummarinorum artificio vaticinandi ᾿Αψευδῆ et Νημερτῆpoetae dicere placuit. At interest utrum sic fingasnomina ut propriam adiectivi significationem audientisanimo insinuari velis an ita ut in mera propria abeant.Sic Empedocles humanarum affectionum coetum moresuo per allegoriam inducens, v. 11

ἔνθ᾽ ἦσαν Χθονίη τε καὶ Ἡλιόπη ταναῶπις,Δῆρίς 9᾽ αἱματόεσσα καὶ ῾Αρμονίη θεμερῶπις,

*)? Strab. IX, 439.

**) Haec Aristarchi huius versus lectio, non quae Mützellio visaest in sententiis controversis( Hal. 1830), ut opportuno tempore

ostendam.

18

1