312

πασι similius est, quod tamen ipsum iam in nominativodeclinatum προσώπατα. – In ἐρύουσι pro futuro abAristarcho erratum esse facile concesserim. Herodianus

idem sequitur, Alexionem qui ἐρυοῦσι voluerat refutans:praesens dicit pro futuro positum, ἐναλλαγῇ χρόνων.Quod iudicium errore apud veteres grammaticos per-vulgato nisum nec ab Aristarcho alienum putandumscio. Ergo si in hac re nihil habuit quod sequereturquam iudicium suum ad errorem proclivis erat. v. He-rod. 4, 454. Π, 129*). – Mirum est quod diciturπρεφύγος scripsisse B, 316. Ψ, 875. Eust. B, 316( p. 230, 40) τὸ δὲ πτερυγος λάβεν ἀρέσκει τοῖς παλαιοῖςκατὰ τὴν ᾿Αριστάρχειον ἀνάγνωσιν, ὡς δ᾽ ἄλλοι φασὶκατὰ παράδοσιν ποροξύνειν, ἀπὸ εὐθείας ὀξυτόνουτῆς ἡ πτερύξ, ὃ δηλοῖ οὐ τὰ πτερὰ μόνα, τὸ μόριον δὲμετὰ τῶν περικειμένων πτερῶν, καθὰ δηλοῖ καὶ Ἡρωδια-νὸς εἰπὼν ὅτι τὰ εἰς υξ θηλυκὰ μονοσύλλαβα μὲν ὄνταὀξύνεται · στύξ, νύξ, τρύξ. ὑπὲρ μίαν δὲ ὄντα συλλαβὴνβαρύνεται, κάλυξ, ἄντυξ, πομφόλυξ. τὸ πτερύξ σεσημείωται ὑπὸ ᾿Αριστάρχου ὀξυνθὲν διὰ τὸ ἐννοίας περιεκτικῆςεἶναι. οὕτω γάρ, φησίν, ἀνέγνωμεν ἐν τῇ β ῥαψῳδίᾳ.Cf. Eust. ad Ψ, 875( p. 1334, 20). τὸ δὲ πτερύγος, ὃδηλοῖ τὸ παρκῶδες τῆς πτέρυγος, κἀνταῦθα ὡς καὶ ἐν τῇ βῥαψῳδίᾳ παροξύνει Αρίσταρχος τῶν ἄλλων προπαροξυνόντων( puta apud Herodianum nominatos fuisse Ptolemaeum,Tyrannionem, Alexionem, cet.) ὡς τὸ ὄρτυγος. Sch. ADVad B, 316. Et. M. 694( Gud. 485). Tantum videmusHerodianum non ausum esse reiicere et fortasse nontam propter Aristarchum quam propter paradosin.Difficilia iudicatu sunt ἀνόπαια, α, 322. ἐπητής ν, 232.ἠθεῖε Ζ, 518, Quod rarissime factum ut Aristarchus

open

COMEDY

Grmp

*) Cur ord scribere maluerit nescimus sed quae contra dis-putat Herodianus 4, 493 rem non tangunt, Tota quaestio enimorthographica est, ut ἐπεὶ δή, ἐπειδή,

100.