313

non conspiraret cum paradosi, accidit in πέρανος Ω,315. et, quod unum ex omnibus miramur, in ἁμαρτή.Ε, 656 τὸ ἁμαρτῇ δασέως. περισπῷ δὲ καὶ ὁ ᾿Ασκαλωνί-της καὶ οἱ πλείους. ὀξύνει δὲ ὁ ᾿Αρίσταρχος βουλόμενοςαὐτὸ τοῦ ἁμαρτήδην ἀποκεκόφθαι. διὸ καὶ κατ᾿ αὐτὸνχωρὶς τοῦ ι γεγράψεται. ἐπικρατεῖ μέντοι τὸ περισπώ-μενον, γενόμενον παρὰ τὸ ἅμα καὶ τὸ ἀρτῶ. Cf. alt.schol. ib, et Φ, 162. Eust. 592.Eust. 592. Hoc notandum Ari-starchum adverbium ἁμαρτήδην( sic puto non ὁμαρτή-δην) in Homero suo habuisse pro δμαρτήτην Ν, 594.Attamen satis mirari non possum tantopere hic Ari-starchum a via sua deflexisse. Nam àuaorý est etiamἁμαρτήcontra canonem adverbiorum in τη, monente HerodianoΦ, 162.—— Quod Photius habet p. 200 λαβέ · ὀξυτονεῖν φασιτοὺς περὶ ᾿Αρίσταρχον παρὰ τὴν χρῆσιν καὶ τὸ ἔθος, per-tinet ad aliquem locum scriptoris Attici, ubi scholia-stae fusius de Attica prosodia laßé a vulgari usu( χρῆσις καὶ ἔθος) discedente exposuerant, qua in re utin Homericis factum vidimus ad Aristarchi auctorita-tem, a quo primo libri accentibus distincti erant, re-currerant.- Ex altera Photii nota p. 510 σησαμῆνπερισπωμένως καὶ ᾿Αρίσταρχος καὶ Σέλευκος · ἡ δὲ χρῆσιςἑτέρως intelligimus Aristarchum( pertinent haec quoquead certum quendam poetae locum) ex analogia et usuantiquo dedisse σησαμῆ, quod posterior usus corrupe-rat in σησάμη. Quo minus temere fecisse putabimusquod contra ἀμυγδάλη scripsit et de fructu et de ar-bora, Athen. 53. a.sciam non fructus item

14

In reliquis ex hoc genere quoddictus ut planta( σῦκον συκῆ, ῥόδον

Fructus nomen ad

ῥοδῆ): quod plurimum interest.arborem translatus est( ut ἐλάα); quanquam etiam adreliquorum similitudinem dici poterat arbor ἀμυγδαλῆ.

N, 212 legimus ἐγνύην Ἰωνικῶς μετέβαλε τὸν τόνοι,ἐπεὶ τὸ ἀκόλουθον ἴγνυά ἐστιν, ὡς Ἡρωδιανὸς ἐν τῷ τάτῆς καθόλου. Hunc locum tetigit Lobeck. Phryn. p.