353

tae vel in hominum Deorumque factis et moribus. Tumsi quid in antiquitatibus, denique si quid in sermonea poetae consuetudine discrepat. Et Zenodotus qui-dem primo et secundo genere substitisse reperitur, ter-tium et quartnm genus aliis relinquens, qui artem cri-ticam cum arte grammatica coniuncturi erant. In illovero primo et secundo genere ut quaedam vidit, quaeposteritas probavit, sic ab iis erroribus cavere nonpoterat, quae omnino et quae illo maxime tempore inhac re declinare difficillimum. Quot res vel hodienon Wolfius sed Wolfiani sibi contradicere affirma-runt, quae in poeta minime contraria videbuntur quidpoetae liceat non quid veritatis quaerat ieiunitas velreputantibus vel potius nativo sensu edoctis. Sed utad Alexandrinos meos redeam, initium faciam ab hoc,quod ad secundum genus referendum erit. Abiudica-verat Zenodotus multos versus ab Homero διὰ τὸ ἀπρε-πές, si quid heroum vel deorum gravitatem minus de-cere videbatur. 1, 889 Minerva sumta facie Laodociperlustrat exercitum Pandarum quaerens:

Πάνδαρον ἀντίθεον διζημένη, εἴ που ἐφεύροι.εὗρε Λυκάονος υἱὸν ἀμύμονά τε κρατερόν τε.Indignum duxit Dei persona, quod quaerit„ τούτῳκαὶ τῷ ἑξῆς παράκεινται διπλαῖ περιεστιγμέναι, ὅτι Ζη.νόδοτος τούτου μὲν τὸ ἀκροτελεύτιον οὕτως γράφει πεὗρεδὲ τόνδε“, τόν δὲ δεύτερον οὐδὲ γράφει, δοκῶν ἀνθρώππίνον τὸ ζητεῖν εἶναι · καταλέλοιπε δὲ τὸ διζημένη. ἀγνοεῖδὲ ὅτι ὁμοιωθεῖσα Λαοδόκῳ ἀνάγκην εἶχεν ἀνθρώπιναἐπιτηδεύειν“. Γ, 424, ubi Aphrodite Helenae di-citur sellam posuisse, duos versus omisit Zenodotus:„ ἀπρεπὲς γὰρ αὐτῷ ἐφαίνετο τὸ τῇ Ἑλένῃ τὴν ᾿Αφροδί-την δίφρον βαστάζειν“. Cui respondetur:„ ἐπιλέλησταιδὲ ὅτι γραῒ εἴκασται καὶ ταύτῃ τῇ μορφῇ τὰ προςήκονταἐπιτηδεύει“. Sic quod spurius Zenodoto visus locusde Briareo( 4, 396-406), quod Ἥρης κόλασιν( Ο, 18)

23

-----