354

eiecerat, quocl item spuriam censuit illam Acliillis ora-tionem OivoftctQtg, xvvbg o/tttccT i.ycov — {ui, 39G—406)ne aliam quaeras causam. Kl alia eiusdem generis in-venientur. Sic II, 89 Achilles ad proelium dimittensPatroclum haec dicit

fiT] ov y avsv&EV e(tsi& Ift.al so&cu tcoXeul'CelvTQtdol cpiXoTCToltftoioiV ccTtfiOTSQOv de its ®if[OBt$'fttio ETcayctXJMftevog TCoXifto) xcd drjioTijztTQtoag ivaiQOftevog tcqotl 'ikioit ijyeftoveveiv.i) dcTcX.ij TceQieOTiyfiiv)] otl ZrjvodoTog tovtov y.ai toveijrjg fjQxev, TtsTtoir^y.Ev di ovccog „[t>] ovy uyaXXaftevogtcoXeiko xal StfCxhsrjffiU ty 8tci(ta>Xkfl r) ovvtTceici. ctvay-y.alov di eioc oxoftog yctQ tv> AyiXXei ji<>) aTtuioOJjvactovtov y.aTem]L.ieQ)'jOavTog. Si dubitari posset, haec ul-tima, quibus defenduntur, patefacerent cur Zenodotuseos damnaverit, sc. ne Achillis ir.vidia pateret. Velin Thersitae persona quaedam ei nimium ridicula necferenda visa, schol. B, 227. 231. Videmus in hac reAristarchi iudicium iam liberius fuisse: attamen qui-busdam similibus ofTensus est, quae hodie in Ilomerisimplicitate ferimus. Et quidem, quod. memorabileest, plus videtur in Dis tulisse quam in hominibus.t], 311 Alcinous ad Ulixem:

aT yaQ, Zev ts tccZtsq xal 'Adrjvah] xaVAnoXXov,Tolog iiov olbg ioac tu te cpQOvicov a t eyto TteQTccuda t e[t?)v tyjuev xailfibg yaujjQog xa?,teof)ai, cet.miig t£ ^QtOTCiQyog diOTctCsi c O[i)']Qov eivac' el de xaic Ofii]Qty.oi (h. e. etiamsi nihil continent quod a con-suetudine sermonis et antiquitat.is Homericae abhor-reat), sty.ozwg avTOvg TtsQiaiQsdfjval tpmsi. Tccog yctQayvoiov xbv icvdQcc [ivijozsvsTai avtto ti)v ■OvyctTtQct, xaiov TtQOTQETctjfievog, ctlXtx Xlticiqiov. Similiter C, 244 Nau-sicaa precatur: av yctQ iuoi Toibgds Ttbotg y.exhjuevogei'j], ivO-icbs vaiETcciov, xal oi ccSol avTo-Oi ftifivsiv. icftcpcoftev adsTEi 3 '4QioTaQ"/og. diOTaCsi 3i tcsq^ tov tcqiotov.