374

tesibus separatim dixi. De Zenodoto sic iudico.Quamquam non omnia, in quibus Aristonicus utiturvocabulo Ζηνόδοτος ἐποίησε vel μετέγραψε, coniecturisşimilia sunt, tamen et constans veterum grammatico-rum opinio, qua ipsa ductus Aristonicus nonnulla eiusconiecturae tribuit quae Zenodoteo tempore in librisferebantur, et complura certissima exempla non sinunt nosdubitare quin satis libere in scriptoribus tractandis ver-satus sit coniecturisque indulserit. Sed primum exuno alterove calidiore critico non licet de solitis isto-rum rationibus coniecturam facere:*) deinde- quodhic magis spectandum- quod in Zenodoto factum vide-mus hoc consentaneum est fieri ubi primum ars cri-tica nascitur ut aliquanto liberior sit: quod item pri-mis post renatas in Italia litteras temporibus evenit.Scilicet primum tum elaborat ut scriptores, quos paucimss. corruptos exhibent, sine summa offensione legipossint; partim imperfecta ars multa non intelligit in-scientia, quae tollit ne quid reliquatur quod absurdumesse putat. Sed gliscentibus studiis, codicibus pluribusparatis, rerum sermonisque scientia vulgata, arte inter-pretandi exculta, multis obscurioribus locis per va-riorum tentamina tandem reclusis, in arctiores se finescontrahit, et quo magis primi magistri peccaverunt,eo magis iam ipso contradicendi studio ad fontes suosrevertitur. Fuit Anacreontis locus eiusmodi yavag

οἷά τε νεβρὸν νεοθηλέα γαλαθηνὸν ὃς ἐν ὕλῃ κερούσσηςἀπολειφθεὶς ὑπὸ μετρὸς ἐπτοήθη. De hoc traditum aschol Pind. Ο1. III, 52( Didymo) Ζηνόδοτος μετεποίη-

*) Hoc in posterioribus quoque aetatibus diiudicandis ne obli-viscare. Quintil. IX, 4, 39 ,, Quaedam in veteribus libris repertamutare imperiti solent et dum librariorum insectari volunt insci-tiam suam confitentur." Tam severe judicant de coniectantibus.

32