Druckschrift 
Der wirtschaftende Mensch in der Geschichte : gesammelte Reden und Aufsätze / von Lujo Brentano
Entstehung
Seite
245
Einzelbild herunterladen
 

Die Anfänge des modernen Kapitalismus 245

Namentlich waren es JBretonen, deren Armut er sichauf diese Weise nutzbar gemacht hat 1 ). Er hat abernicht bloß direkt Truppen geworben. Im Jahre 1103hat er den Grafen Robert von Flandern mit einerjährlichen Geldrente von 400 Mark belehnt, wofürdieser ihm 1000 Ritter zu je 3 Pferden zu stellenhatte 2 ). Da die Ritter zu solcher Kriegsfolge nichtkraft Lehensrecht verpflichtet waren, mußte der Grafvon Flandern ihre Dienste also kaufen. Er war einkapitalistischer Unternehmer, der geldwerte Leistungenkaufte, um sie wieder zu verkaufen. Dieses System

rer. gall. et francic. XII, 577 a): Multitudo militum quos excellen-tissimus princeps (Henricus I.) suis stipendiis sufficientes alebatet donativis muneribus lionorabat weiter: Sed cum sapiens Rex(Henricus I.) misericordia et divitiis fere Omnibus sui temporisPrincipibus excelleret; altero eorum, scilicet misericordia, Ecclesiiset Monasteriis et pauperibus hominibus suae terrae condescendebataltero vero, id est opulentia tbesaurorum infinita, plui'ismas cen-turias militum in diversis locis hostium propinquis opponebat,qui eos a rapina ecclesiarum vel pauperum acie ferrie repellerent.Unde factum est ut raro etiam illa terra inclyti Augusti Henrici,quae in confinis caetorarum provinciarum erat, aliqua bostililaesione laederetur, nedum illa quae ab eis longe aberat; quia,ut dictum est, multitudo militum quos excellentissimus Princepssuis stipendiis sufficienter alebat et donativis muneribus honorabat,illis obsistebant.

b So heißt es in Willelmi Monacbi Malmes-biriensis De gestis regum Anglorum lib. V § 402 (RerumBritannicarum Medii Aevi Scriptores Willelmi MalmesbiriensisMonachi . . ed. by Williams Stubbs, London 1889, vol. II p. 478):Britones transmarinos, quos adolescens vicinos Castellis Danfrontoet Sancti Michaelis liabuerat, pecuniis ad obsequium transducebat.Est enim illud genus hominum egens in patria, alisque externoaere laboriosae vitae mercatur stipendia: si dederis, nec civiliasine respectu juris et cognationis, detrectans praelia; sed proquantitate numerum adquascunque voles partes obnoxium. Huiusconsuetudinis ille (seil. Heinrich I.) non inscius, si quando opushabuisset stipendiariis militibus, multa perdebat in Britones, fidemperfidas nationis nummis mutuatus.

2 ) Rymer, Foedera I, 1, p. 7.