Druckschrift 
8 (1839)
Entstehung
Seite
411
Einzelbild herunterladen
 

BerengariuS Turoucnsis.

411

Iius aeeopi. AI-tAls vtiam Humkerto <^uam ^ieolao iuU'crilivn-tlum fu'it, <juia, otti ambo eum emeus eoveum tlueero clekot"),eaclunt in foveam, minor tarnen in te«iuente emeo, «juam in eoclo dueatu eooous ^rvetumlit, fuerat eulj)a."Und an einem andern Orte:

sjuocl äieis, inl'amare me lolitum Nicolaum papam, roina-n'nme patres coneilii, 6um ms lolent cle perjurio arFuero amici,«juaki irit'i mei suerint eauta perjurii, s>usm verum clixeris, villvrittu» nrofeslio, viüerit eruäitio. Julius onim smicorum lte ec>inveum i^uocl loriuis egit, nullus a mv lzuoä ^juraverim, vnäs 1a-tis tu^erins Inm loeutus, auclivit: nullus mo cloeuit. 8olus Hnmkertus i»o, inconvento et inauclito me, tino rnora et lim» clili-geutioris lecunäum teririturas eliuli^erationis, «^uocl voluit leri-^>t'it, n!mia<^uo levitato ^ieolaus ille, cle cn^us iuoruclitiono etmorum incliznitato saeile milii erat non inlusiieienter lerilioro yuocl clixerat Humliertus a^>prodavit."Ueber seine Schwachheit, daß er aus Furcht des Todes dieWahrheit verleugnet, druckt sich Derengarius sehr wohl aus;und was er darüber sagt, ist eben so rührend, als die Einrededes K.anfrancus,Marino rn'Mltskat, 1'i vvram llclom tv liaboroputalias, vitam koneltam morte ünire, «juam ^>erjurium laevre,perülliam Kurare, liclom »Kurare? grausam und höhnisch ist.0 intelix korno, o milerrima anima, fahrt -L.anfrancus fort,eur to crvtloro ^urabas, ^ui» tantonere inter te clitticleio intelli-gelius? Warum? antwortet Serenganus, aus Furcht; auseiner Schwachheit, deren ich nicht Meister war: aber wenn ichdarum ein unseliger Mensch, eine verlorene Seele bin, so wa-ren Aaron und Petrus eben so unselige Menschen, eben so ver-lorene Seelen; Aaron, der aus Furcht vor dem Murren desVolks, ihm einen Götzen machte; Petrus , der, aus Scheu voreiner Magd, seinen Meister verleugnete, von dem er kurz vor-her ein so übermenschliches Zeugniß abgelegt hatte. - Zch

erspare Zhncn die Stelle selbst, die Sie Zeit genug in demOriginale lesen werden.

°)«um couüUS cocco </»ca<u»i /«»eie<. Die Stelle, die Bercngariushier anbringt, ist aus Malth, 15. v. 14. genommen. Die Nnlgata drückt sieso ans: voelius uulei» li coecu «luoiUuiu ^-'»e/iet" C> A. Schmid,