352
ANMERKUNGEN ZU KAPITEL II, 12-22
aber doch lesbar, so daß uns jetzt ein verständlicher und einwandfreier Text vorliegt.Ich verdanke den Hinweis auf die florentinische und die römische Hs. Ludwig Bertalot .Die Rede soll im zweiten Band veröffentlicht werden.
12 In der venezianischen Handschrift folgt Francescos Rede der von Barzizza; in derrömischen geht sie voraus, und dort ist eine ursprüngliche kürzere Überschrift, dievielleicht den Namen Barbaros enthielt, ausradiert und statt dessen von späterer Federauch dieses Stück dem Barzizza zugeschrieben, doch da es seinem Inhalte nach nichtvon einem Professor, sondern von einem Studenten stammen muß, bleiben wir dabei,es für Francesco Barbaro in Anspruch zu nehmen.
13 5. Okt. 1412. Licentia privati examinis nobis v. d. Francisci Barbaro q. d. ***(Can-diani) hon. civis — Venetiarum de Confinio ***(Sanctae Mariae Mat[er] Dom[ini])(in scientia artium) sub — art. et med. doct. mag. Jac. de la Turre de Furlivio et lulianode Rodigio promotoribus suis, presente art. doct. mag. Nicholao de Luca rect.artistarum. (Die *** sind Stellen, die Zonta e Brotto in Padua nicht lesen konnten,die sich aber nach den venezianischen Archivakten ergänzen lassen.)
Paduae in ep. pal. presentibus d. Oppizone de Polenta capitaneo et Fantino Danduloi. u. doct. clarissimo potestate Paduae, domino Marino Karavello proc. S. Marci, d.Pandulfo de Malatestis archidiac. bononiensi, excell. u. i. doct. d. Tadco de Vicomer-cato de Mediolano, d. Raphaelo de Fulgosio de Placcntia et d. Raphaele de Raymundisde Cummis spect. milite d. Henrico de Scrovegnis de Padua, Petrus Donato pro-thonotario ap. in hac parte vic. dedit licentiam...
14 Acta graduum, pag. viii— ix und Fr. Maria Colle: Storia dello studio di Padova 1824,vol. 1, pag. 103.
15 Die Rede auf den Peruginer Juristen Alberto Guidaloto, gedruckt in QuiriniDiatriba prael. pag. ct.xii—ci.xvii.
Cod. Ambros. F. S.V21 D 20 fol. 5 T Janus Cora(dinus) suavissimo Fran Bar s.Ex Antonio Overario . . . sospitatem tuam. Vale. Zitiert: . . . Et si litteris graecisadeo implicitus es, ut latine scribere nequeas te rite hisdem litteris et intelligamillas mihi siguificarc sospitatem tuam.
Die Trauerrede auf den Arzt Corradino von Francesco Barbaro bei Quirini Diatribapag. CLVI—CLX[.
16 Die Beschreibung der Auffindung der Gebeine des Livius nach einem Briefe vonSicco Polentone an Niccoli, gedr. A. Segarizzi, La Catinia, le Orazioni e le Epistoledi Sicco Polenton, Bergamo 1899, pag. 77—84. Der Brief ist ferner gedruckt in: Cavacci(Cavacius), Historia coenobii Divae Justinae in Corpus Inscriptionum latinarum v,2865, editio altera Patavii 1696.
17 Ep. Guar. A 25, Florenz , 22. Dez. 1411, dem amantissimo Lodovico nach Venedig... re quidem non verbis amicum, cum ternis meis litteris ne unicum verbum red-diderit.
18 Diese Bezeichnung Niccolis stammt von Georg Voigt : Wiederbel. d. cl. Altertums1 296. Uber die Invektive Guarinos gegen Niccoli (abgedruckt A3jff.) siehe C 25ff.
19 Vgl. Sabbadini: Storia e critica di testi latini, Catania 1914, pag. 29: La gita diFrancesco Barbaro a Firenze nel 1415.
20 Ep. Guar. A 151, siehe Kap. v, Seite 122 und Anm. 38. Unsere Darstellung mußhier berichtigt werden. Guarino war schon 1414 nach Florenz abgereist, Prof. Sabba-dini klärte mich freundlichst über diesen Irrtum und seine Gründe, leider erstwährend der Drucklegung, auf und verwies mich auf C. 29, das seine früheren An-gaben im Giornale Ligustico, xvm, 1891, § 50, berichtigt.
21 Sicna 17. Dez. 1407 Brief Brunis an Niccoli ed. Hans Baron, Leonardo BruniAretino. Humanistisch -philosophische Schriften. Teubner 1928, pag. 111, Z. 26.
22 Den Bericht von der Seefahrt gibt Sabbadini, steht C. 29; vgl. Anm. 19; danachsind die beiden Reisen von Guarino und Chrysoloras gemeinsam 1414 und die von