y
ANMERKUNGEN ZU KAPITEL III, 15 - IV, 18 357
ne ampliando e dilavando il testo . Wenig reine Sprache, Neologismus und die Syntaxder Tempora und Modi hinkend.
Die Übersetzungen aus dem Griechischen ins Lateinische hatten außer den von Bar-baro beigebrachten Gründen, die er in seiner Invektive dem Lorenzo de'Monacivorhält, noch den rein praktischen Zweck für das Erlernen der fremden Sprache;denn da es noch keine griechischen Wörterbücher gab, mußte man sich mit diesenUbersetzungen zum Verständnis des Textes helfen. (Sabbadini: La Scuola di GuarinoVeronese, Catania 1896, pag. 125 sqq.)
15 Venedig Ende 1414. Ad cl. v. Fr. B. Venetum oratoris singularissimi Guar. Ver. pro-hemium in vitamDionis exPlutarchoCheronensi in latinum traductam.Ep.Guar. A 57.
16 Martene et Durand: Vet. Script, ampliss. collcctio Tom. m, Paris 1724, col. 570.Ambrogio Traversari an Barbaro:.. . Ciceronis epistolas ad Atticum quibus nosterManuel restituit graecas litteras.
17 Diatriba cxxxv sq.
19 Ep. B. 187 sq.
20 Quintiiianus: Institutio oratoria, lib. 1, cap. 1.
KAPITEL IV
1 Die alten Drucke: dere uxoria sind auf Seite 9 9 am Schluß des Kapitels aufgezählt.Benutzt die: Nuova edizione ed. A. Gnesotto in Atti e memorie della r. Accademia discienze lettere ed arti di Padova. Nuova serie vol. xxi, 1915.
2 Piaton Symposion, pag. 209 E: o'jv %ixi tspä TtoXXä rfit\ y&yove Siä toüc. toioü-xouc itaEÄaj, oiä oh toüg ävfrpcuiü/ouc; oü^svoc, ircu.
3 Aristoteles: Politik 1 ij,pag.i26ob 19: avemtalov hihwupkasiv' at (liv fap fiivanezy|U.cou [J-Epot; tüjv sXEufKpiuv, iv. 3s tüjv rcaiocuv ot xotvmvoi fivov'ai T-fjq TtoXixetat;.
4 Hieronymus: Adv. Iovinianum 1, 47, Migne, Patrologia latina 23,276 .
5 Vgl. auch: Valmaggio: Lo spirito antifeminile nel medio evo.
6 Hugo de Sancto Victore : De nuptiis, Migne P. L. 176, 1201.
7 Herodot: Lib. t
8 De re uxoria: pag. 62, 9.
9 De re uxoria: eod. 1. pag. 6, 3.
10 Augustinus: De bono conjugali, Migne P. L. 61, 375.
11 Matthaeus xix, 9 (Vulgata ). Dico autem vobis: quia quicunque dimiserit uxoremsuam, nisi ob fornicationem et aliam duxerit, moechatur et qui dimissam duxerit,moechatur.
12 lad Cor. 7, 8f.
13 Petrus Lombardus : Sententiarum lib. iv, distinctio xxvi.
14 De re uxoria, pag. 8, 23, 8.
15 Herodot Hist. 1, 1.Über die alten Veneter:
Gröber: Grundriß der rom. Philologie, 1, pag. 336.Deeke: Die italischen Sprachen. 1888.
Reste der venetischen Sprache sind außer Orts- und Personennamen besonders in den(neuen) Ausgrabungen in Este, und zwar in einem eignen Alphabet griechisch-chaldäischen Ursprungs Zu Tage gekommen.
16 Nach Valerius Maximus lib. 11, cap. ix, 1. De re ux. pag. 7, 1; 20, 18.
17 An die Mailänder aus Brescia am 7. März 1439 m Evangelista Manelmi: Commen-tariolumdequibusdamgestis in belloGallicoill. Francisci Barbari, Brixiae 1728, pag. 40.
18 Gasparinus Contarenus: De republica Vcnetorum. Venedig 1628. Vgl. EberhardGothein: Die Weltanschauung der Renaissance im Jahrbuch des Freien DeutschenHochstifts Frankfurt , 1904, pag. 95—131.