360
ANMERKUNGEN ZU KAPITEL V, 3-9
3 FranciscusPhilelphusliber de exilio (zitiert nachFabronius Magni Cosmi vita).Pisai78c).Genauer aber bei Klette: Beiträge m, pag. 5 4; Poggius: Bos est Laurentius Medices...Laurentii latcra aspice palearia, incessum considera, nonne cum loquitur mugit ? Os
vide et linguam e naribus mucum lingentem. Caput cornibus insigne est___Ita medius
fidius bovem mihi videor aptissime definire esse Laurentium Medicem, ut et lupumAverardum et vulpem Cosmum. Nam et ille für et latro et hic fallax et subdolus.Über die Bezichtigungen Filelfos gegen die Brüder Medici schreibt Fabronius VitaCosmi pag. 86: Si Philelphum audis non tarn corporis quam animi in Laurentio eratdeformitas et insatiabilis alienorum appetitio. (Filelfo, der selber als sehr habgierig be-rüchtigt war, schloß wohl von sich auf andere!) Fabronius sagt von Filelfo:___et
homo impotentissimus ardensque odio non minus ei quam Cosmo dat crimini, quodomniaFlorentinorum vectigalia parvo pretio redempta haberent, propterea quod Ulislicentibus contra liceri auderet nemo; et his rebus non modo sed et gravissimis usuriset damnatorum poenis facultates maximas tum ad largiendum tum ad obstringendosaere alieno amicos sibi comparasse ait, omnia demum honesta neglexisse, dummodopotentiam consequerentur. Andere hätten aber billiger geurteilt.Als später sich Filelfo in höherem Alter dem jüngeren Lorenzo dei Medici (il Magni-fico) wieder näherte, war dessen Bedingung, daß die Schmähschrift gegen die Mediceervernichtet würde; das geschah auch, so daß heute nur noch Filelfos Handexemplar inder Biblioteca nazionale in Rom sich befindet. Vgl. Voigt, Wiederbelebung, pag. 367,Anm. 5. Die Hs. ist ausführlich beschrieben von Klette, Beiträge in, pag. 5off.
4 Lorenzo de'Medici. Grabrede Poggios. Papst Eugen iv., der ja ein Asyl in Florenz bei der Familie Medici gefunden hatte, ehrte Lorenzo besonders, schickte bei seinerBeerdigung seine Nepoten und ließ das Grab mit den päpstlichen Insignien schmücken.Lorenzos Leben war so untadelig, daß er den Verleumdern keinen Stoff abgab. Quiita vixit: ut ne curiosis quidem oculis daretur occasio detrahendi.
5 De re ux.
6 Fabronius.
7 Barbaro an Cosimo de'Medici: Brescia , 15. Okt. 1440, ed. Sabbadini: Centotrentalettere inedite di Francesco Barbaro pag. 105.
8 Die bisher unbekannten Briefe Barbaros an Traversari stehen in:
1. Cod. Berol. lat. fol. 667, fol. I3 V — I4 r ; derselbe British Museum additional ms15974, fol. 66.
2. Brit. Mus. add. ms 15974, fol. Ö7 V .
3. Brit. Mus. add. ms 15974, fol. Ö9 V .
4. Brit. Mus. add. ms 15974, fol. -jz r .
5. Brit. Mus. add. ms 15974, fol, 72 v .
6. Brit. Mus. add. ms 15974, fol. 73'.
7. Florenz Bibl. Laurentiana cod. pluteus XC, sup. 34, fol. 2 V .
8. Desgl.
9. Mailand Cod. Ambros. Y 97, sup., fol. 23 v und 53 r .10. Mailand Cod. Ambros. Y 97, sup., fol. 54 v .
Der einzige bekannte ist der von Wilmanns in Gotting, gelehrte Anz., 1. Nov. 1884,pag. 854, herausgegebene aus cod.Vatic. 5221, fol. 15 9 V . Das Datum dieses Briefes stehtin British Museum add. ms. 15974, fol. Ö4 V , nämlich: xn. kal. decembris (1421).Der Brief Traversaris an Barbaro bei Martene et Durand in 0 , col. 555—586; für dieChronologie der Traversaribriefe: F. P. Luiso: Riordinamento dell'epistolario di Ambr.Traversari, in Rivista delle biblioteche e degliarchivi ix, 1898, pag. 106—109, 135—137,und Sabbadini: Centotrenta lettere d. F. B. Appendici pag. 132—135.Sabbadini: La scuola di Guarino, pag. 99, nota 2.
9 Der Brief Traversaris an Niccoli: Martene et Durand in 0 , ep. xxn, col. 551. Id tibipersuadeas velim, amice fidissime, nunquam meliore nos fuisse animo ad ista sectanda