Druckschrift 
Francesco Barbaro : Früh-Humanismus und Staatskunst in Venedig / Percy Gothein
Entstehung
Seite
361
Einzelbild herunterladen
 

ANMERKUNGEN ZU KAPITEL V, 10-20

361

honesta studia, quam suraus modo; numquam liberiores a cupiditatibus noxiis, etsinumquam eis cervicem subiicere dignati sumus, miseratione divina freti.

10 Martene et Durand m 576 ep. Ambrosii Traversari xvn, 15.

11 Wilmanns, Gotting, gel. Anz. i.Nov. 1884, pag. 855, stellt fest, daß der am t. Mai1421 verstorbene Prior des Klosters S. Maria degli Angeli in Florenz MatthaeusGuidonis hieß. (Siehe Register.)

12 Martene et Durand in, 575 ep. xrv vom 13. Juli 1417.

13 Die Antwort Barbaros in British Museum additional ms. 15974, fol. 69:Ornatissimo et humanissimo Angelo Acciaolo mihi amicissimo et tibi et mihi etdoctissimo ac disertissimo Feraldo congratulor, talem sibi discipulum et praeceptoremdarum, ut utrinque laus ac dignitas expectari potest... y.al AüSov itpoc 8p6|j.ov utaiunt, -/.aXsaui ut eius opere ac industria in Angelo meo doctior et ornatior sim.

13a Martene et Durand ep. n vom 3. Okt. 1417.

14 Eod. 1. ep. xi.

15 Eod. 1. ep. xvi.

16 Ambr. Traversari : Hodoeporicon ed. Dino-Traversari 1912, pag. 1433 (61) als An-hang seines Buches über Ambrogio Traversari ; nach Voigt: 1, 3 20, siehe dessen Anm. 1,die Stelle aus Poggii: Dialogus contra hypoerisim nachweist.

17 Traversari: Martene et Durand ep. xvin. Firenze, Okt. 1420.

Legi litteras quas proxime ad Niccolaum nostrum dedisti, quibus illum cum LeonardoAretino redire in gratiam vehementer cupis, id ipse quoque votis Omnibus aveo. Verumcum hanc ipsam reconciliationem frustra tentaverim, operamque impensam per-diderim, coeptis destiti, ne incassum laborarem: eo enim haec ipsorum contentioindueta est per alterius intemperantiam, ut desperandus illorum in gratiam reditus meoquidem iudicio sit.

18 Sabellicus, De Linguae lat. reparatione,Basel op.omniaiv, col. 326: ...sed omnium,qui sub id tempus extitere, Leonardus Aretinus praeeipue dignus laude occurrit, virphilosophiae studiis eloquentia clarus.

Über Bruni außer in den drei allgemeinen Werken von Voigt, Gaspary und Burck-hardt besondere Studie: C. Monzani: Discorso di Leonardo Bruni in Arch. stor. it.nuov. ser. tom. 5, pag. 29 und Hans Baron, Leonardo Bruni Aretino , Humanistischephilosophische Schriften. Schließlich Ludwig Bertalot , Brunistudien 1931, sieheBibliographie.

19 Streit mit Bruni, in den Barbaro hineingezogen wird. Ep. Bruni iv, 23, an Poggiound dessen Antwort ep. Poggii (ed. Tonelli) 1,197, und an Barbaro in der gleichen An-gelegenheit in de varietate fortünae Lut. Par. 1723, pag. 161.

Wotke, Beiträge zu Leonardo Bruni aus Arezzo, Wiener Studien XL, 1889, pag. 300.Wotke bemerkt dazu: Daß diese Invektive dem Niccoli und seinen Freunden sehrunlieb war, erhellt wohl am besten daraus, daß Poggios bekannte Leichenrede die-selbe fast Punkt für Punkt zu widerlegen sucht.

20 Ep. Bruni, Mehus iv, 23. Vgl. Wotke, pag. 296.

Bruni hat es übrigens nicht bei dieser einen Invektive bewenden lassen, sondern nocheine zweite geschrieben: In nebulonem maledicum, die aber später nicht gedrucktwurde. Wotke hat sie in dem Codex Urbinas 1164, fol. 150b164a gefunden und be-schrieben. Bruni karikiert darin Niccoli: nam et inflat se ipsum per vias incedens etsupercilium levat quasi alta considerans et labris nescio quid insulsum turnet et am-bulat composita quadam modestia.

Es wirft auf die Händelsüchtigkeit Niccolis ein schlechtes Licht, wenn er selbst be-kannt friedfertige Männer wie den würdigen Manuel Chrysoloras , den er wegen seinerbyzantinischen Barttracht Lausebart gescholten haben soll, und Guarino, den Brunieinmal (in seiner von Wotke, Wiener Stud. 11, beschriebenen Invektive gegen Nic-coli : In nebulonem maledicum) bezeichnet, als homo patientissimus et innocentissimus